«میدانم چرا تصویر رنگ و روغن زنبق های آبی شیشه ندارد

و چرا پنجره فقط تا نیمه باز میشود

و چرا شیشه اش نشکن است

نگرانیشان از باب فرار ما نیست

نمیتوانیم زیاد دور شویم

نگران اوج گرفتن خیالمان هستند

نگران راه هایی که فقط در درون آدم باز میشود

و به انسان روحیه و برتری میدهد»



|سرگذشت ندیمه-مارگارت اتوود|