یه بدلکارم
ک مدت ها قبل از یه برج بلند پریده
اما نیمه ی راه طنابش گیر کرده،
معلق بین زمین اسمون بودن سخته
و سخت تر از اون ول شدن ناگهانی طنابه :
اینکه هی طنابت شل شه و سر بخوری
 و باز هی گیر کنه.

کسی ک میمیره،فقط یبار مُرده
اما اینطوری معلق بودن ، هزار بار جون دادنه....

اولش جالبه،اما ن...
هرچی میگذره میفهمی داشتی خودتو گول میزدی،
این عذابه ن هیجان...


+دردم نهفته به ز طبیبان مدعی:))