۵۵ مطلب در اسفند ۱۳۹۴ ثبت شده است

بیچاره ماهی هفت سین...

بیچاره ماهی هفت سین من...دقیقه ای بیست بار یادش می آید:تنهاست...                دور از تمام ماهی های قشنگ حوضدور از تمام آغوش دریا...بیچاره ماهی قرمز مندقیقه ای بیست بار یادش می رود:چقدر خود را دل داری داده...بیچاره ماهی  من:دقیقه ای بیست بار مبحوس تنگ هفت سین میشود!!
  • صاد نون
  • شنبه ۲۹ اسفند ۹۴

برف به سمت خواب میرود...

به روی دوش شاعرانکسی به دست می رود...                                    بهار بـــاز آمد و...                                    زمین چه خسته میرود...به روی بغض عابرانبه سمت تکیه گاه عید                                  شکوفه ای دمیده شد                                  چه بی پناه میرود...مواظب ستاره ها...از التهاب باد باش!                             دوباره برف پر شتاب                             به سمت خواب میرود...!
  • صاد نون
  • شنبه ۲۹ اسفند ۹۴

من دوست دارم شهر را...

من دوست دارم شهر را وقتی                                                          دارد زمستان می رود آراماز پشت بام شهر می بینم                                                           ماهی میان آبها رقصان...شهر و شب و یک کولی عاشق                                                             آوار شعر و مرگ بی هنگاممن دوست دارم فال حافظ را                                                           تصویر تو بر صفحه ی اشعار...عیدی برایم گل بیار و عشق...                                                          عیدی بیا از شهر کولی ها...!!
  • صاد نون
  • جمعه ۲۸ اسفند ۹۴

آخرین جمعه

تازه عروس شهرمان با هزار ناز و کرشمه از دور ها می رسد...و مردم این روزها شادند...شاد از بانوی شکوفه پوش این روزها...و فرهاد سفید پوش هزار نقش برفی بر بیستون زد و رفت!بی صدا تر از همیشه بغض میکنم...چه شادی غم انگیزی دارند مردم!چه بهار سردی...خدایا!بنای عیدی نداشتی امسال؟؟!چه میشد زیر لفظی بهار زیبا رخت را "ظهورش" می ذاشتی؟!خدایا آخرین جمعه ات هم گذشت ها...حواست هست؟!نیامدنش را میگویم...خدایا!کمی پارتی بازی...کمی یواشکی...کمی "آمدنش"را عیدی بده...!
  • صاد نون
  • جمعه ۲۸ اسفند ۹۴

به خواب من بیا...

یاد تو هست...؟!نیامدنت را میگویم...آنگاه من...               غرور را دار زدم به تمنایت....آه!     ای مهربان!باردیگر به خواب من بیا....
  • صاد نون
  • جمعه ۲۸ اسفند ۹۴

آن وقت که می رفتی...

آن وقت که می رفتی...
هرگز فکر نمیکردم کاسه ی آبی که پشت سرت خالی شد
انقدر خجالت زده شود از نبودنت...!
آن وقت که می رفتی...
هرگز فکر نمیکردم انقدر تکرار غریبی میشوم برای جاده:
من...تو...وانتظار...!
آن وقت که می رفتی...من منتظر بودم و تو مسافر...
من درخت بودم و تو پرنده...
در قلبم خانه کردی و بعد...
کوچی دردناک!
گفتی: زمستان است!
گفتم :بهار میشوم به یمن حضورت...
گفتی :سرد است!گفتم:آغوش می شوم برای حضورت...
ولی تو رفتی...
تو رفتی و حضورت را هم بردی! 
و هیچکس نفهمید که چرا این درخت پیر سالهاست در زمستان مانده...؟!
-اگر می ماند...
بهار میشدم وسبز تر از هزار رنگ رنگین کمان عشق...!
درخت اینها را گفت و جان سپرد به پرستوی کوچکی که در حال کوچ بود...
و باز هم هیچکس جز من ندانست
که این پرستو،
تخم همان کبوتریست که سالیان دور، دل از درخت برده بود!
  • صاد نون
  • پنجشنبه ۲۷ اسفند ۹۴

یک شب از همین شبها

گمان کنم ...یک شب از همین شبهای آخر سال بودیک شب از همین شبهای اسفندکه هوا باران را آبستن است...یک شب مثل امشب بود...که ماهی حوض منبه سمت آسمان پرواز کردکه ماهی هفت سین منتک سین نقره فام شب شد!
  • صاد نون
  • چهارشنبه ۲۶ اسفند ۹۴

مرگ با آخرین بوسهایش

امروز در خیالم دعوتش کردم به یک فنجان قهوه...که از تمام لبخند های تلخم پر کرده بودم...! ویک قاشق کوچک...به یاد تمام دل پیچه هایم!! آرام قاشق را برداشت و هی هم میزند فنجانش را...کم کم قهوه به مرز بوسیدن میرسد...و در چند ثانیه بوسه ای کوتاه!نفس میگیرد و دوباره..! تکرار را طولانی تر میکند...بوسه ای دیگر...وبعد...انگار نفس کم آورده!نفس هایش منقطع میشود...پر از هیجان...در ثانیه هایی به کوتاهی بوسه ها...در شور و هیجان نفسهایش... فنجان سقوط میکند! میشکند! و او..آرام تر از همیشه بر فراز غرور جان می دهد! بوی زهر می اید...تیله های نگاهم قل میخورد به آخرین ذرات قهوه ی کف اتاق...آه! فراموش کردم بگویم...این قهوه... در فنجان تمام زهر خنده هایش ریخته شده بود... واین زیبا ترین پایان برای داستان او بود...مرگ با آخرین بوسه هایش..!!
  • صاد نون
  • چهارشنبه ۲۶ اسفند ۹۴

فرش می بافتم...دستم برید!

فرش می بافم...فرش زندگی ام رایک رج بغض...یک رج درد...یک رج دعا...فرش می بافم...با من هم گام شو:اول تا سرمادوم تا «جا خود»سوم تا بغضچهارم تا گریه...پنجم تا...دستم برید...می خواستم دعا کنم...دلم شکسته بود...دستم برید!فرش می بافم!
  • صاد نون
  • دوشنبه ۲۴ اسفند ۹۴

امشب میهمان من باش

و امشب میهمانم باشبه صرف یک کتابِ بغض...به یاد آور مرا اینک...میان بند بند دستهایشعر هایم!
  • صاد نون
  • دوشنبه ۲۴ اسفند ۹۴
«دیوانه بودن همیشه بد نیست
میتوانی دقیقا وسط نقطه ی انجماد بایستی
و سرت از فکری شیرین گرم سوختن باشد:)»

این طبع که من دارم با عقل نیامیزد....