دیوانه

بهار دارد چمدان می بندد؛آن طرفتابستان خمیازه میکشد...و پاییز بعض کرده و چند وقت دیگر احتمالا بغضش میشکندامازمستانهمچنان مغرورانه خیره است به رفتن بهار...بهار دارد؛ چمدان می بندد...چهار فصل عجیبیست!صالحه.ن

تا کجا باید به درد آدما خندید؟؟تا کجا باید جهان بد شه؟؟تا کجا این خستگی ها خط ممتد شه...خدایا "استجب" لطفا...کمی پایین بیاپایین تر از این رگ، که نبض تلخ  بغضهخدایا "استجب" لطفا...خدایا رو زمین سردهبغل کن بندتو لطفا...تن این آدما از یاد برده زندگی رویادمون بنداز بازم بندیگتوخدایا...مهربونم...."استجب" لطفا!!الهی که به خواسته های دلتون برسینصالحه.ن

«علی کوچولو...این مرد کوچک....تو قصه ها نیست.... هست واقعیت »علی کوچولو درد داره...غم داره...مریض شده....غصه داره...علی کوچولو....خوب میشی زودی...بیدار میشی باز...میشی هم بازی!!میخندی بازم...خوب میشی زودی....خدا همه بیمارا رو شفا بدهصالحه.ن

عکس های تو عجیب غریبند....بین خودمان باشدولی عکس های تو حرف مینزنندمثلا این" در زرد رنگ" را ببینمیشنوی؟شعر میخواند....عکس های تو چقدر شعر بلدند "عکاس دوست داشتنی من"!!صالحه.ن

مادر بزرگهاخیاط های خوبی اندبلدند چادر را چطور بدوزند که عطر یاس بدهد..!!صالحه.ن

زمین فقطگردش سیبی کوچک به دور یک گناه است...!

آه عزیزم...مرز منو تو چهار حرف شده و هر روز کمتر میشود...امروز "تنفر" و فردا...دیگر هیچ!!صالحه.ن

این زیادی هم شعر نیستااا...بیشتر جنبه شکرگذاری و درد دل داره...قرار بود اگه معدلم بد باشه از مدرسه خودم برم بهزیستی تقاضای پناهندگی کنم:))خداواندا رهانیدی از این دوزخ مرا شکرتخداوندا شدم راضی.... بسی شکرتنکردندنم رها در بین را شکرتبسی شادان و خندانم...خداوندا...تورا شکرت!!به رغم تنبلی هایمتو کردی راست و ریست کارمخداوندا تو را شکرت!!جهان ارام شد در پیش چشمانمنتایج بد نبود شکرتخداوندا...تورا شکرت!!!خداواندا تو را شکرت!!صالحه.ن

فردا نفس هایش شده سنگین...شوم است فردا..وااااای...نحس است فردا...وااااای...فردا زمستان دارد  این خرداد...فردا غم انگیز است...ای لحظه های شاد تابستان...شوم است فردا...واااای...نحس است فردا...وااااااای....فردا نتایج آید از راهفردا خوشی میمیرد ای واااااااای...نحس است فرداوااااای...شوم است فرداواااااای....(اینک هم صدا با هم صلواتی نثار روحم کنید...و پیشاپیش مرگم تسلیت باد...روحم شاد و یادم گرامی باد)صالحه.ن

هوا بوی باروت داردهمه داریم جنگ را نفس میکشیمچه من-که ابلهانه شعر عاشقانه مینویسم-چه آنکه بر جنازه ی پاره پاره ی طفلش میگرید...این هوا بوی باروت داردنه بارانهمه درگیر این بیماری هستیم!!صالحه.ن