دیوانه

به اسم الله...به یاد زهرا...کاش بیاید.بدون هیچ سه نقطه ای!!صالحه.نپ.ن:یک شب تا سحر تمام "باید"ها را هق زدم...اصرار و دعا افاقه نمیکند به التماس افتاده ام...ولی سه نقطه ندارد!!!

بانو...سراشیبی دارد تمام میشودتابستان هم به قله رسیده است...و بوی مرداد ناب جهان را مست کردهشاید هم عطر توست که روی پیراهن بام خانه...دیوار حیاط...اتاق من...و این شهر مانده است...دختر تیر و مادر مردادبالهایت را کجا مخفی کردی که زمینی شدی؟؟؟صالحه.نپ.ن:تولدت مبارک جانان من

ناحیه ها مجازی اند دور...و دوستی هاتصویر یک فنجان چای استکه لایک میشود....که شر میشود...که یخ میکند....دلم یک چای لب سوز و داغ میخواهد کنار تو...خسته از استیکر هادلم یک آغوش تنگ میخواهد...از انها که نفسهایت یکی میشود...دوست تر از تمام دوست ها که سرت شلوغ است این روز ها....دلم تنگ شده...چای لب سوزت را آماده کن...«لحظه ی دیدار نزدیک است»صالحه.ننقل قول نوشت:های نپریشی صفای زلفکم را دست...و آبرویم را نریزی دل...لحظه ی دیدار نزدیک است..."م.امید"

یک نفر فنجان قهوه ام را دزدیدهو فالش را دست کاری کردههیچ پرنده ای در فالم نیسترد رژ روی فنجان دروغ میگوید...هیچ دختری در این کافه نیست!!   صالحه.ن

برایم نقاشی جاده ای را بکش؛ یک طرفه و پر از باران...کمی عطر پاییز هم بپاش...قول میدهم تمام تابلوهایت را خریدار باشم!نقاش را با پاییز و باران و جاده های یک طرفه اش باید شناخت...پاییز را فقط عاشق ها خوب بلدند نقاشی کنند...وگرنه شاد کشیدن بهار که کاری نیست!!صالحه.ن

جهان رازیست بین منو خدا...و صبح؛پرواز دسته دسته ی کبوتر هاست به سمت خوشبختیروزم را معطر میکنمبه اسم"حق"تا برکت بگیرد لبخندمو من نگران نیستمکه دامنم بگیرد به حرف های مردم...خدا خوب جایی را برای خودش نگه داشته"حبل الورید"که ته تهش میرسد به خود قلبم...نگران نیستم اگر دامنم به دنیا میگیردبرکت در سینه ام دارم!!صالحه.ن

سطر های خیال را بالا و پایین میکنمچیزی کم است انگار...به اطراف جهان کوچکم نگاه میکنمو مثل سهراب به آمار زمین مشکوک میشومانگار کم دارد این هوا...اکسیژن...مرد...دوست....خیلی کم دارد!!زیادی خلوت شده کویر کوچکم...و نسیم زیر لب میخواند"کاروان رفت و تو در خواب و....."تو در خواب....تو در خواب....صالحه.ننقل قول نوشت:یار بار افتاده را در کاروان بگذاشتند...بی وفا یاران که بر بستند بار خویش را"سعدی"پ.ن:از شاعرانه های قاصر من به  دوست مجازی:)

آدم ها همه شاعرند...و یک دیوان حافظ حتما مخصوص خودشان دارندکه بعضی شعر هایشگوشه ی صفحه اش تا خوردهو خواندن آن شعر هاعجیب دلشان را کباب میکند...آدم ها همه شاعرندو شاعر ها همه حافظی در سینه دارندو حافظ ها همه درویش نوازنددر همه ی ادم ها روح لطیفیستکه عاشقانه دوست میدارد تمام جهان راچون همه ی ادم ها شاعرندو شاعر ها یکدیگر را خوب میفهمندصالحه.ن

گنجشکی که به خانه ام امده بود رفت!این بار خودم پنجره را برایش باز گذاشتمگنجشک ها کنار شاعر ها دوام نمی اورند!شاعر ها هم بعد از گنجشک ها...صالحه.ن

سیگارش نیم سوخته وآتش میاندازد به جان هوا...امان از این تابستانکه دود غلیظش امان ریه هایم را بریده است!صالحه.ن